Spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki dla Dorosłych w Kole, które odbyło się 26 stycznia 2026 r. .

Podczas ostatniego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki dla Dorosłych, które odbywa się w Filii dla Dzieci, sięgnęliśmy po niezwykłą publikację Justyny Sobolewskiej „Jadwiga. Opowieść o Stańczakowej” – książkę, która poruszyła nas, zaintrygowała i na długo pozostanie w pamięci uczestników.

Była to opowieść o wychodzeniu z cienia – dosłownie i metaforycznie. Jadwiga Stańczakowa to postać nieoczywista, wymykająca się prostym definicjom. Żyła na własnych warunkach: brawurowo, pod prąd, wbrew ograniczeniom epoki, historii i własnego losu. Żydówka, która wyszła z warszawskiego getta. Reporterka, która straciła wzrok, lecz nie przestała „widzieć” świata – przeciwnie, nauczyła się odbierać go innymi zmysłami. Kobieta pełna sprzeczności: kochająca i toksyczna córka, żona, matka i babcia.Przyjaciółka poetów – Broniewskiego, a później Białoszewskiego. Joginka. Ale przede wszystkim – poetka i pisarka, dla której naprawdę nie istniało niemożliwe.

Justyna Sobolewska z ogromną wrażliwością wczytuje się w autofikcyjną twórczość swojej babki, przedziera się przez pełne niespodzianek archiwum i odsłania nie tylko fascynującą postać Jadwigi Stańczakowej, lecz także skomplikowaną historię rodzinną. To książka bardzo osobista, a zarazem uniwersalna – o pamięci, tożsamości, relacjach, trudnej miłości i emocjonalnym dziedzictwie. Autorka podejmuje próbę nawiązania rozmowy przerwanej niemal trzydzieści lat wcześniej. Rozmowy, która boli, wzrusza i zaskakuje, ale nigdy nie pozostawia czytelnika obojętnym.

Podczas dyskusji zwracaliśmy uwagę na siłę charakteru Stańczakowej, jej nieustępliwość i ogromną potrzebę tworzenia. Kiedy czegoś zapragnęła – nic nie mogło jej powstrzymać. To pragnienie bycia artystką i życia „po swojemu” stało się osią tej opowieści.

Książka Sobolewskiej jest nie tylko biografią, lecz także refleksją nad rolą kobiet w literaturze, nad widzialnością i niewidzialnością twórców oraz nad tym, jak łatwo wielkie osobowości mogą zostać zepchnięte na margines historii.

 

Spotkanie (23.01.) Młodzieżowego Dyskusyjnego Klubu Książki było pełne emocji.

Podczas ostatniego spotkania Młodzieżowego DKK w Filii dla Dzieci rozmawialiśmy o poruszającej mandze, której bohaterami są dwa bezpańskie koty – Nanao i Machi. To historia o nieufności, porzuceniu i bólu, który dotyka zarówno zwierzęta, jak i ludzi. Choć koty traktują człowieka jedynie jako źródło jedzenia, los stawia na ich drodze rodzeństwo, z którym – ku zaskoczeniu wszystkich – łączy je więcej, niż mogłoby się wydawać.

Manga skłoniła nas do rozmów o traumie, samotności i powolnym budowaniu zaufania. Delikatna, refleksyjna narracja i oszczędne dialogi sprawiły, że historia długo zostaje w pamięci i porusza bardzo uniwersalne emocje. To opowieść, która pokazuje, że czasem to właśnie spotkanie z „innym” pomaga zacząć proces leczenia ran – po obu stronach.

Projekt Dyskusyjnych Klubów Książki to adaptacja brytyjskiej idei reading clubs – wspólnego czytania i rozmowy o książkach.
Program realizowany jest w ramach ogólnopolskiego projektu Instytutu Książki.
„Dofinansowano ze środków Instytutu Książki pochodzących z dotacji celowej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego”.